“..Er mag nooit een klooster of liefdegesticht gebouwd worden…” Dit was de enige voorwaarde die Hendrik van Tulder stelde, toen hij in 1866 het pand op de hoek van het Piusplein en Paleisring verkocht. Een klooster is het zeker niet geworden, maar van een liefdegesticht kan je tot op zekere hoogte wél spreken; Café Cher (lief!) was dé hotspot van Tilburg. En nog steeds is de liefde voor dit Grand Café bij veel Tilburgers voelbaar.
Piusplein nummer 11 huisde eerst een koetshuis en de paardenstallen van koning Willem II. In 1919 stond het pand bekend als Café Belge. Café-restaurant Oud-Holland beschikte tot 1971 over het gebouw. Danceclub Full House en Oosters Restaurant China Town/Paradise Garden waren geen erg lang leven beschoren. En na een onverklaarbare brand stond het pand zelfs twee jaar lang leeg.
De gemeente besloot het uitgebrande pand te kopen en verkocht het vervolgens in erbarmelijke staat aan meneer Marijnen en mevrouw Cherie Cohen, eigenaars van het Bruin Kaffee (tegenwoordig café Joris). In 1987 openden het stel Grand Café Cher, naar voorbeeld van de Grand Cafés in Wenen en Parijs. Met zijn grote bar, een vide en een rode trap naar boven, werd Cher dé uitgaansgelegenheid van Tilburg.
“Er hing een gezellige en gemoedelijke sfeer”, Rob Sommer versleet aardig wat uurtjes aan de bar van Café Cher. “Vanaf mijn achttiende werkte ik bij Oud Holland, daarna ben ik altijd blijven hangen. Tijdens het Hap Stap-festival, dat toen nog een groot deel van de Tilburgse binnenstad besloeg, werkte ik bij Café Cher”. Vooral voor het wat ‘oudere’ publiek was Cher een plek om te zien en gezien te worden; “Het was het meest toonaangevende café”, volgens Rob. “Eigenlijk was er een soort kliekvorming. Iedereen kende elkaar en daardoor was het altijd gezellig en hadden we nauwelijks last van trammelant. Je voelde je altijd welkom en geliefd.”
Ook Ruud van Mook verbleef als vaste gast bij café Cher. “Jef en Cherie maakten het Piusplein populair”, vertelt hij. “Zij exploiteerden het Bruin Kaffee, wat toen samen met Café Brandpunt het enige café op het plein was. Het Bruin Kaffee was zo populair, dat het eigenlijk te klein werd voor Jef en Cherie. Doordat hun kroegen zo goed liepen, bloeide het Piusplein op. Er kwamen steeds meer cafés bij, die allemaal hun graantje meepikten.”
In 1996 namen de zoon van Cherie, Bert Lekwie, (Rooie) Rob van Bruggen en Mark Nouwens Café Cher over. In 2001 werd het Grand Café verkocht aan Ton Kuijs. “Ton is nog een paar maanden op de oude voet verder gegaan”, vertelt Ruud. “Ondertussen deed hij nog iets met gokmachine’s en auto’s. Na een tijdje wilde Ton een andere kant op met Cher en stootte hij de mensen af die er al jaren trouwe gasten waren. Toen bloedde het Grand Café dood en kon Cher opdoeken.” Een liefdeloos einde voor een zeer geliefde locatie.
Ton Kuijs redde het maar een jaar aan het Piusplein. Sjoerd de Vries startte Grand Café De Drie Gezusters. In 2010 moest dit café faillissement aanvragen nadat de eigenaar zelfmoord pleegde. Sinds 2011 huist Grand Café ‘Zoals Toen’ in het hoekpand. Ze mogen hopen dat ze net zo populair worden (zo)als Grand Café Cher toen was.
| Volgende > |
|---|
